Delen met:

Terugblik Melissa op de weerbaarheidstraining

op

Melissa is enkele keren bij mij geweest.

Ze verteld hier zelf open over haar ervaring van de weerbaarheidstraining. Wat ze fijn vond, maar ook wat ze moeilijk vond.

Lees ook zeker even Melissa haar verhaal die ze heeft durven delen. Echt de moeite waard!



Melissa’s terugblik op de weerbaarheidstraining

Ik hoopte met de weerbaarheidstraining meer zelfvertrouwen te krijgen en het daardoor minder eng zou vinden om mijzelf te laten zien. Ik wilde mij minder schamen. Ik wilde beter om kunnen gaan met dingen waar ik geen controle over kan hebben, zoals hoe mijn vader is.

Ik kon geen nee zeggen tegen hem en sowieso wilde ik meer leren ‘nee’ te zeggen over het algemeen. Ik vond dit ook moeilijk in de training. Al helemaal toen ik duidelijk mijn stem moest gebruik, zo hard als ik kon, omdat ik dan mijzef laat zien.

Maar ik heb geleerd dat ik meer kan dan ik dacht.

Ik ben opener geworden, ik schaam me zo veel minder. Het heeft geen zin om in die angst te zitten wat mensen van je denken en schaamte gaat mij nooit verder helpen.

Ik heb geleerd hoe fijn positieve gedachtes zijn, ondanks het feit dat ik ze heel vaak nog niet geloof. Ik kan beter positief denken en het niet gelijk geloven dan negatief denken want dat geloof ik gelijk

Ik heb geleerd om de discussies in me hoofd aan te gaan “waarom ben je het niet waard dan? Waarom ben je dik? je hebt geen overgewicht maar een normaal gewicht en je ben niet minder waard dan een ander” Ik geloof het nog niet maar het werkt beter dan negatief denken

Ik heb geleerd hoe ik rustiger kan worden in spannende situaties

Ik heb meer geleerd dat het belangrijk is om aan jezelf te blijven werken en heb daarvoor meer motivatie gekregen.

Ik heb geleerd om ergens trots op te zijn voor iets wat ik bereikt heb bijvoorbeeld dat ik me klas hebt verteld over mijn verleden en hoe het nu met me gaat.

Om minder sorry te zeggen. Ik zeg het nog wel vaak maar daar ben ik ook wat bewuster van geworden.

Ik vond het eerst nog wel moeilijk om positieve dingen over mijzelf te zeggen en de positiviteit vasthouden en dat fijne gevoel (waarschijnlijk rust, meer zelfvertrouwen en blijer) dat je krijgt na de training ook weer te voelen en bewust van zijn een paar dagen en weken later. Ik zou het fijn vinden om later nog weer eens terug te komen bij Jaleesa voor een training.

Ik vond Jaleesa als persoon fijn. Ik vertrouwde haar best wel heel snel. Het voelde vertrouwd alsof ik al langer bezig was met de training. Ik was ook vaak niet zenuwachtig als ik een afspraak met Jaleesa had. Ik vond de positiviteit geweldig.

Ik vond het fijn en het werkte goed dat alle oefeningen goed aansloten op wat ik wou leren en nodig had. Ik vond de combinatie fijn van zowel praten en bewegen. Op die manier kon ik het zowel lichamelijk als geestelijk aan mezelf werken

voorbeeld: stevig staan, rustig ademen én positief denken/negatieve gedachtes om draaien. Daarnaast is het erg leuk om bijvoorbeeld te bewegen bijvoorbeeld boxen dat maakt het extra leuk. En praten gaf me veel rust .

Alles wat ik deed en dacht werd gelijk omgedraaid en aangepakt bij de trainingen. Bijvoorbeeld dat ik geen nee durfde te zeggen en toen hebben daar een oefening in gedaan. Dan heb ik over dingen weer negatieve gedachtes en praten we erover (soort zelfreflectie).

De oefeningen werkte goed omdat je gelijk een verandering ziet, hoe erg het helpt om bijvoorbeeld positief te denken, sterker te staan ect. Vaak gaat als ik een oefening doe de eerste keer niet al te goed, dan praat ik erover van hoe kan dit beter en waarom ging het zo en dan gaat de tweede keer al gelijk een stuk beter en zo door.

Jaleesa weet wat ze doet en waar ze het over heeft en dat geeft vertrouwen. Jaleesa was erg duidelijk. Ik vond de vrijheid fijn die ik had. Dit gaf mij meer motivatie om aan mezelf te werken: Niks hoefde alles mocht.

Ik hoefde niet per se iets te doen wat ik echt niet wou ik hoefde niet tot level 3 te komen, geen druk. Ik moest zelf willen. En dat ik zelf kon bepalen wat ik wou leren en waar ik aan wou werken.

Ik denk nog altijd aan die vraag die Jaleesa stelde weet niet meer precies wat ze zei “als je kon kiezen of je morgenochtend gelukkig of ongelukkig wakker word wat zou je dan kiezen” ze liet mij inzien dat ik zelf de keuze heb voor wat ik wil. Ik zei “gelukkig”. Ik zal het moment met dat plankje doorslaan ook nooit vergeten. Ik moest huilen omdat ik iets meer in mijzelf ging geloven op dat moment niet eens meer bewust maar onbewust voelde ik me fijn

Ik ben er helaas nog niet, het probleem is ik moet het zelf allemaal geloven en nu krijg ik eerst hulp bij het gezinder en regelmatig leren eten, maar Jaleesa heeft mij wel meer op het juiste pad gezet en daar ben ik haar erg dankbaar voor