Delen met:

Leven we in een omgekeerde wereld?

Door op

Wat doe je als je merkt dat je zoon of dochter “te lief” is? Help je hem of haar harder worden, of mag een kind ook gewoon minder weerbaar zijn?

Zoals deze ouder aangeeft (zie foto) leven we in een omgekeerde wereld. Velen zijn het hiermee eens. Maar klopt dit eigenlijk wel?

Men verwacht dat een kind mondig zou moeten zijn zodat hij of zij zich staande kan houden. Ik ben het ermee eens dat niet iedereen persé mondig moet leren zijn. Tuurlijk mag een kind verlegen, onzeker en wanneer iemand iets vervelends zegt, even heel verdrietig zijn. Dat zijn we allemaal wel eens. Niet meer dan normaal.

Als het ook “gewoon zou zijn om zacht te zijn, zal dit automatische een kind minder onzeker maken. Dus heeft het kind dan een probleem? Of is het probleem de wereld om het kind heen?

Er zijn “te lieve” kinderen die dit niet als probleem ervaren en er prima hun weg mee vinden. Er zijn ook kinderen die wel degelijk ongelukkig zijn, doordat ze zich niet weten weerbaar op te stellen. Hij of zij wil zelf graag anders reageren, een manier waarmee hij of zij zich fijner voelt in deze harde wereld, een manier die wellicht beter bij hem of haar past. Echter weet het kind niet hoe. In mijn ogen is er dan ook niks mis met een weerbaarheidstraining voor een “te lief” kind.

Verminderde weerbaarheid is namelijk op zichzelf al heel vervelend, maar kan ook het begin zijn van grotere problemen: een ongelukkig gevoel, mindere schoolresultaten, isoleren van leeftijdsgenoten of juist van volwassenen, of bijvoorbeeld onder druk van de groep stelen uit de winkel. In enkele gevallen kan niet weerbaar zijn, zelfs uitmonden in psychische problemen, zoals anorexia of depressie.

Helaas is dit niet overdreven. Wij hebben meerdere jongeren langs zien komen die eigenlijk te laat bij ons aangemeld werden om hun weerbaarheid te versterken. Jongeren die enorm strugglen met hun zelfbeeld, met als gevolg boulimia, zichzelf snijden of gedachten om er een eind aan te maken. Dit wil je natuurlijk vóór zijn. En dat kan met weerbaarheid. Als je aan weerbaarheid werkt, voorkom je langdurige zorg.

Ook niet verbazingwekkend horen wij geregeld ouders die aangeven zelf moeite te hebben om zich weerbaar op te stellen en maar wat graag al op jonge leeftijd geholpen hadden willen worden. Zij ervaren niet zulke grote problemen als hierboven beschreven, maar zij zien wel dat weerbaarheid op jonge leeftijd bijdraagt aan een gemakkelijker en gelukkiger volwassen leven.

“Werk aan weerbaarheid en voorkom langdurige zorg.”


Als je het mij vraagt zou er standaard op school aandacht besteed moeten worden aan weerbaarheid. Een vak dat net als leren lezen en schrijven niet weggedacht kan worden op school.

De misvatting dat we in een omgekeerde wereld leven, heeft er mee te maken dat men weerbaarheid ziet als iets om het lieve kind te helpen en we ‘lief zijn’ daardoor als een probleem bestempelen. Dit is niet zo!* Een goed weerbaarheidsprogramma is namelijk niet alleen voor kinderen die te lief zijn, maar juist ook voor de macho’s. Dit is voor ieder kind om de balans te kunnen vinden tussen teruggetrokken en agressief zijn. Weerbaarheid is respect voor jezelf en voor een ander. Weerbaarheid is...

... om kunnen gaan met groepsdruk,

... jezelf beheersen,

... je eigen gevoelens en grenzen herkennen,

... je zelfverzekerd voelen,

... voor jezelf op komen met respect voor de ander,

... hulp durven vragen en geven,

... stevig staan,

... op jezelf vertrouwen en trots kunnen zijn.

Weerbaarheid is voor iedereen!

Wil jij weten of begeleiding in weerbaarheid jouw kind kan helpen om weer lekker in z’n vel te zitten? Stuur me een berichtje of meld je aan voor een gratis adviesgesprek.


*(Helaas wordt dit nog wel door mensen, die zich verbazingwekkend genoeg weerbaarheidstrainer, noemen op deze manier aangeboden. Hierbij dan ook een kleine tip voor mensen die twijfelen over weerbaarheidstraining voor hun kind: zoek altijd naar een professional in weerbaarheid en ga niet in zee met de eerste de beste rots en water trainer.)